Alg. beschouwingen: Laten we er voor elkaar zijn!

Gelukkig lijken we in Nederland de corona-pandemie onder controle te krijgen: het aantal patiënten in de ziekenhuizen neemt af, de hoeveelheid gezette vaccinaties neemt toe en het normale leven lijkt weer op gang te komen. Alles ziet er weer een stuk rooskleuriger uit!

De afgelopen periode is voor veel mensen lastig geweest. Voor een aantal sectoren was het code oranje. Sociale ongelijkheid is groter geworden en ondanks inzet van vrijwilligers en moderne technologie was er meer eenzaamheid. Mensen en vooral jongeren liepen met hun ziel onder de arm. Met als positief punt dat velen het ommetje ontdekten en zo genoten van onze mooie groene gemeente.

Door alle ontmoetingen via beeldschermen en de toename van specialisten en opiniemakers op sociale media, zijn we niet echt nader tot elkaar gekomen en zie je in ons polderland steeds grotere kloven ontstaan.  Zo’n bestorming van het Capitool kwam niet out of the blue ook al lijkt het ver weg, bedreigingen van wetenschappers en journalisten komen al een stuk dichterbij. Maar ook binnen onze eigen gemeente voelt niet iedereen zich veilig door zijn of haar functie of standpunten. En dat is triest en dat mogen we niet accepteren.

In de gemeente Voorst is het “Het jaar voor elkaar” met als een van de thema’s “Mogen zijn wie je bent”. Het “Jaar voor elkaar” is een erg mooi initiatief en wordt georganiseerd door een samenwerking van een aantal maatschappelijke organisaties in onze gemeente. Aan de hand van allerlei activiteiten, wordt er geprobeerd bewustzijn en ruimdenkendheid te creëren. Binnen Voorst kennen we een uitgebreid verenigingsleven en een grote sociale betrokkenheid, maar staan we ook open voor iedereen? Kunnen we ons verplaatsen in de beleving van een ander? Ben je in Voorst vrij om te zijn wie je wilt?

Laten we als raad dit thema omarmen en het goede voorbeeld geven. Laten we een Voorst maken voor iedereen ongeacht uit welk dorp, land of werelddeel je komt, ongeacht welk geslacht of seksuele geaardheid je hebt en ongeacht welke religie je aanhangt. Laten we Voorst maken met gelijke kansen ongeacht of je een handicap hebt of chronisch ziek bent en ongeacht welke huidskleur, al ben je geel of pimpelpaars.

Een Voorst waar je je veilig voelt en waar je thuis bent.

Discriminatie is een beladen onderwerp en roept vaak meteen veel weerstand op. Maar het zou struisvogelpolitiek zijn, als we denken dat het in Voorst niet voor komt. Laten we leren van het project “Het jaar voor elkaar” en zorgen dat er permanent aandacht en beleid komt om inclusiviteit te borgen in onze samenleving.

Om te zorgen dat iedereen mee kan doen, staan we voor het welzijn van al onze inwoners. Door ondersteuning te bieden aan mensen met gezondheidsklachten, sociale problemen en geldzorgen. Maar mooier zou het zijn als we een deel van de problemen kunnen voorkomen. Het is dus belangrijk, dat preventie een belangrijk onderdeel uit gaat maken van ons beleid.

Maar dat betekent ook dat iedereen een fijne plek heeft om te wonen en er passende huisvesting is voor jong en oud. De woningbouw moet afgestemd worden op de behoefte die er is in onze gemeente. Ruimte geven aan nieuwe bouwvormen en alternatieve initiatieven.

Dat betekent dat we er moeten zijn voor de jeugd. Is er voldoende speelruimte? Wat doen we voor kinderen die niet van sport houden?  Er zijn jongeren die geen lid zijn van een verenging, omdat ze niet durven, doordat ze bang zijn om gepest te worden of omdat er geen geld voor is. Dit past niet in een inclusieve samenleving.

Als laatste een kom ik terug bij ons als raad en de politiek. De komende tijd zullen de verkiezingscampagnes op gang komen waar alle partijen hun idealen en standpunten zullen uitventen. Hopelijk wordt het een mooie tijd met goede debatten. We moeten ervoor waken, dat we niet gaan polariseren maar in gesprek blijven en af en toe ook eens vanuit de bubbel van een ander bekijken.

Laten we onze roze bril opzetten en er voor elkaar zijn!

Financiële beschouwingen: Scenario 4

We worden op het ogenblik gegijzeld door de corona-crisis. Deze pandemie heeft grote impact op ons sociale leven en heeft ook grote economische gevolgen. We zien groot en klein leed. Waar de saamhorigheid aanvankelijk groot was, zie je, nu de crisis langer duurt, steeds meer polarisatie.

Maar er hangen nog veel grotere problemen boven ons hoofd. Ons huidige economische model is gebaseerd op oneindige groei en onze samenleving en aarde beginnen te kraken onder de gevolgen. De ongelijkheid in de wereld neemt steeds verder toe en de aarde raakt uitgeput. We lopen tegen de grenzen aan.

We moeten naar een eerlijkere verdeling. Laten we kijken hoe we samen een eerlijke en sterke lokale en circulaire economie kunnen stimuleren. We moeten op een andere manier gaan kijken naar ons systeem en meer waarde hechten aan de zogenaamde zachte waardes. Niet alles is uit te drukken in geld.

En toch komen we noodgedwongen bij de begroting en de 3 scenario’s die voorliggen. Het is jammer dat het financieel beleid van de afgelopen jaren ons hier gebracht heeft. Als we op dezelfde voet blijven doorgaan, putten we al onze reserves uit en hebben we straks totaal geen veerkracht meer. De uitgaven van dit college zijn structureel hoger dan de inkomsten.

Een scenario waarin in de voorzieningen wordt gesneden is geen optie, want dit gaat ten koste van de kwaliteit van het leven in Voorst. Juist in deze tijd moeten we investeren in mensen en onze leefomgeving.  We moeten ervoor zorgen, dat iedereen mee kan blijven doen.

Dus wij gaan mee in de keuze van het college, het scenario waar we de pijn delen. Een verhoging van de OZB betekent, dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Een principe waar wij ons goed in kunnen vinden. Maar waarom de invoering over de verkiezingen heen tillen? Waarom niet meteen door de zure appel heen bijten? Tenslotte heeft de wethouder het al aangekondigd in de krant. Door het eerder verhogen van de OZB, krijgen we eerder een gezonde financiële situatie.

Maar naast het streven naar een sociale en eerlijke samenleving, moeten we ook gaan kijken naar de mogelijkheden van onze omgeving. Waar liggen de grenzen van de natuur of zijn we daar al overheen? De klimaatverandering, de uitputting van onze grond, het achteruitlopen van de biodiversiteit en de stikstofproblemen zijn allemaal duidelijke signalen dat we op deze manier niet verder kunnen gaan. Net als binnen de begroting van Voorst, kunnen we ook bij de natuur niet alles uit de reserves blijven trekken.

Een belangrijk thema de komende jaren zal ook ons grondgebruik zijn. Een beperkte bron waar aan alle kanten aan getrokken wordt. We zien al de discussies die naar voren komen bij de RES: Zonnevelden op kostbare landbouwgrond. Maar ook is grond nodig voor woningbouw en natuur. We zullen hier in goed overleg met z’n allen uit moeten komen.

Het herstel van onze biodiversiteit zou de hoogste prioriteit moeten hebben. Het recente rapport van de EU bevestigt weer, dat in heel Europa de soorten achter uit hollen, maar dat het in Nederland helemaal schrikbarend is. Dit herstel zal een belangrijke en bepalende factor moeten zijn bij ons grondgebruik.

Binnenkort staat het Groenplan op de agenda. Het college wil dit een paar jaar vooruit schuiven, maar die de luxe hebben we niet. Eigenlijk hadden we gisteren al moeten beginnen.
Laten we creatief denken. In overleg met agrariërs, grondbezitters, natuurbeheerders en vrijwilligers vast aan de slag gaan. Dan kunnen we al stappen zetten. Mooier zou het zijn als het programma gewoon als gepland van start gaat.

Helaas, in plaats van voor groen, kiest het college voor grijs en blijft kosten wat het kost vasthouden aan een randweg.

Gebaseerd op rammelende rapporten, die een groei van bedrijvigheid voorspellen.
In een tijd waar het thuiswerken niet meer zal verdwijnen.
In een tijd waar we meer willen inzetten op duurzaam vervoer als de fiets.
In een tijd waar de natuur op 1 moet staan.

En alles wordt in de strijd gegooid. Overwegen moeten sluiten om ProRail over de streep te trekken. We kapitaliseren de financiering of te wel we schuiven de schulden naar de toekomst.

Zelfs de grondlegger van onze huidig economische model, John Maynard Keynes, zei het volgende:

Als gebeurtenissen veranderen, verander ik van gedachten. Wat doe jij?
Als de feiten veranderen, verander ik van gedachten. Wat doe jij?
Als mijn informatie verandert, verander ik mijn conclusies. Wat doe jij?
Als iemand me ervan overtuigt dat ik het mis heb, verander ik van gedachten. Wat doe jij?

Algemene politieke beschouwing op het jaar 2021

De grenzen van Voorst

 

Voorzitter,

Ineens hadden we een nieuwe werkelijkheid: een samenleving op afstand. Zoveel mogelijk thuisblijven, niet meer bij je dierbaren op bezoek, geen balletje trappen of effe een pintje pakken. Boodschappen doen met een ontsmet karretje en met argusogen kijken naar iemand die hoest. Helaas zijn er ook in onze gemeente mensen ziek geworden en overleden.

Maar er gebeuren ook veel mooie dingen. Dan wordt duidelijk hoe groot de gemeenschapszin is in onze dorpen. Er kwamen heel veel initiatieven van de grond en van alle kanten werd hulp aangeboden voor degenen die dat nodig hadden.

Ondernemers worden hard getroffen. Waar je eerst een goedlopende zaak had, zie je zo de omzet kelderen. Maar ook hier kwamen creatieve oplossingen: er werden bezorgdiensten opgezet, afhaalmaaltijden bereid en het draaiorgel draaide overuren.

“Steun onze ondernemers: Koop lokaal” staat er als je onze gemeente binnen rijdt. En niet alleen in onze gemeente, maar overal.  En dat is een goede zaak. Landelijk is de kwetsbaarheid van onze huidige marktwerking duidelijk naar voren gekomen tijdens deze crisis. Het is te complex geworden.

Lokaal kopen, stimuleert de lokale economie, zorgt voor lokale werkgelegenheid. Winkels kunnen openblijven en dorpen behouden hun voorzieningen. Er is minder transport nodig en de producten worden persoonlijker.

Natuurlijk is de gemeente aan regels gebonden als het gaat om aanbestedingen en voor sommige zaken moet je de oplossing misschien iets verder van huis zoeken. Maar het zou misschien regel moeten zijn, dat bij een aanbesteding eerst lokaal naar de mogelijkheden wordt gekeken. Dat er naar alternatieven gekeken wordt, zoals bijvoorbeeld “Right to Challenge ”. Dat bij een aanbesteding of groot project niet alleen gekeken wordt naar de financiële kant, maar vooral naar de kwaliteit en sociale impact.

Dit zien we bij de realisatie van de zonnevelden. Door het betrekken van bewoners. Door het kwalitatief inpassen in het landschap. En door ervoor te zorgen, dat niet alleen de lasten, maar ook de baten lokaal blijven. Hierdoor wordt de steun meteen een stuk breder.

Maar ook als we kijken naar het huidige Plus-OV, waar voor elke afwijking de portemonnee getrokken moet worden. Het is verworden tot een extra veredelde taxicentrale. Waar de hele opzet bedoeld was om geld te besparen, is door voornamelijk te kiezen voor goedkoop, juist het tegengestelde bereikt. De persoonlijke touche, dat stapje harder lopen voor de cliënten mist. Even een belletje als er geen reactie komt op een mail. Dat zou passen bij een betrokken gemeente als Voorst.

De natuur werd de afgelopen tijd door heel veel mensen herontdekt. Door het wegvallen van allerlei andere bezigheden, werd er massaal gewandeld, gefietst en gerecreëerd. Maar naast het belang van de natuur, werd ook de kwetsbaarheid van de natuur duidelijk. Behalve door de extra stroom bezoekers midden in het broedseizoen, krijgt de natuur het ook op andere vlakken zwaar voor de kiezen. Naast het grote probleem van de teruglopende biodiversiteit, beleven we het droogste voorjaar ooit. De droogte lijkt de afgelopen jaren een steeds groter probleem te worden, waarvoor structurele oplossingen moeten komen. De belasting van de natuur is allang over de grens heen.

Veranderen is moeilijk. Maar we zullen toch een andere weg moeten in slaan. Vandaag staat er de regiovisie transitie voedsel, landbouw en landschap op het programma. Mooie plannen, al zijn ze nog weinig concreet, maar een stap in de goede richting. Want ook al roepen veranderingen weerstand op en moeten we over de grens van onze comfortzone, er liggen ook heel veel kansen. En eigenlijk hebben we geen keus.

Onze zorgen over de financiën zijn groot. Het tekort in de begroting is grensoverschrijdend. Wat nu voor ons ligt, zijn de cijfers van voor de Coronacrisis. Het tekort loopt steeds verder op en is structureel. We zien een randwegvormig gat ontstaan. Maar waar onze grootste zorg ligt, is dat er door de Coronacrisis nog veel grotere tekorten te verwachten zijn. En dat daar totaal geen actie op wordt ondernomen. Juist nu zou een prioriteitennota van belang zijn. Natuurlijk kan niemand in de toekomst kijken, maar rustig afwachten is geen optie.

De verantwoordelijkheid van Voorst houdt niet op bij haar gemeentegrenzen. Want ook al heb ik net een pleidooi gehouden om ons meer te richten op onze lokale economie, we zijn ook onderdeel van een regio, een natie, de EU en de wereld. De vorige raadsvergadering hebben we een heftige discussie gehad over het opvangen van vluchtelingenkinderen. Natuurlijk gaan wij niet over landelijk beleid, maar we kunnen wel onze stem laten horen. En dan schaam ik me voor onze gemeente en voor ons land dat we al onze verantwoordelijkheid proberen af te schuiven en af te kopen en buiten de grenzen proberen te houden.

Op het ogenblik wordt het nieuws beheerst door alle protesten tegen discriminatie. Een probleem dat misschien ver weg lijkt in een gemeente als Voorst. Dat speelt in Amerika. Dat speelt in de grote steden. Dat is geen probleem van hier. Maar het zit overal en misschien heel onbewust. De buurtapp die meteen op hol slaat bij het zien van een auto uit het Oostblok, misschien toch een keer extra nadenken over die sollicitant met die exotische naam.  Maar een intocht van Sinterklaas zoals we die afgelopen jaar zagen. Moest dat nu zo?  Pieten diepzwart geschminkt, voorzien van grote krulpruiken, enorme rode lippen en grote oorbellen. Was dit een traditie? Of was dit provoceren? Het in ere houden van een zogenaamde traditie, mag niet ten kosten gaan van het kwetsen van mensen. Het is een kinderfeest en het zal kinderen worst wezen hoe een piet er uit ziet. Laten we gewoon de lijn volgen van de landelijke intocht. Dat maakt het meteen een stuk minder verwarrend voor de kinderen.

Laten we de mogelijkheden binnen de grenzen van Voorst en onze regio zoveel mogelijk benutten, maar laten we ons niet afsluiten voor wat er buiten onze grenzen gebeurt.

Bert Visser, fractievoorzitter PvdA-GroenLinks

15 juni 2020

Evaluatie aanpak overlast hondenpoep

In november 2017 heeft onze fractie samen met het CDA en Gemeentebelangen een motie ingediend waarin aan het college opgedragen wordt om actie te ondernemen om de overlast van hondenpoep tegen te gaan.
Naar aanleiding van de motie is er contact geweest met dorpsbelangenverenigingen, zijn er prullenbakken geplaatst bij drukke uitlaatplaatsen en verboden-voor-honden-bordjes geplaatst bij scholen en speeltuinen. Tevens is er in de APV opgenomen dat iedereen met een hond verplicht is om een poepzakje bij zich te hebben en de uitwerpselen op te ruimen.
Het college zou voor 1 januari 2019 het effect van de maatregels evalueren. Dit is echter gedaan door te kijken naar het binnen gekomen aantal officiële klachten in plaats van actief te gaan inventariseren.

Naar aanleiding van onze oproep in het Voorster Nieuws bleek echter dat er nog wel degelijk sprake is van (veel) overlast. Wij hebben het hondenpoepprobleem daarom wederom op de agenda laten zetten.
Op 9 september is er een RTG en kan iedereen die wil in spreken over dit onderwerp. Het onderwerp zal 23 september in de raadsvergadering worden behandeld.

Voor meer informatie over dit proces en hoe u eventueel spreektijd in de RTG kunt aanvragen, verwijs ik u graag naar de website van de gemeente: https://www.voorst.nl/gemeenteraad/werkwijze-gemeenteraad/.

De agenda van de RTG van 9 september kunt u hier vinden: https://voorst.raadsinformatie.nl/bijeenkomst/574026/Ronde-tafelgesprekken%2009-09-2019

De raadsvergadering over dit onderwerp vindt plaats op 23 september en de agenda kunt u hier vinden:
https://voorst.raadsinformatie.nl/vergadering/573946/gemeenteraad%2023-09-2019

“Diversiteit om te koesteren”

Algemene politieke beschouwing op het jaar 2020:

Voorzitter,

Als je in de Dikke Van Dale kijkt naar de betekenis “diversiteit”, staat daar “verscheidenheid, variatie”. En is dat nu niet juist heel mooi, dat onze wereld en samenleving zo divers is. Hoe saai zou de wereld zijn met één soort groen, allemaal dezelfde huizen en, nog erger, allemaal dezelfde mensen met allemaal hetzelfde gedachtengoed.

 

Een begrip dat de laatste tijd heel vaak in de belangstelling staat is biodiversiteit, of beter gezegd een gebrek aan biodiversiteit. De afgelopen honderd jaar heeft onze welvaart een enorme ontwikkeling doorgemaakt, die naast een heleboel goede dingen, helaas ook mindere gevolgen heeft. Onze biodiversiteit holt achteruit met als belangrijkste oorzaken de menselijke activiteiten als verstedelijking, landbouw en verkeer.

De biodiversiteit is momenteel tot een gevaarlijk dieptepunt gedaald en de soortenrijkdom in ons land is nog maar 15% van wat het ooit was. Een voldoende sterke biodiversiteit is van groot belang voor de robuustheid van onze leefomgeving. Gelukkig zijn er hoopgevende ontwikkelingen, die het tij kunnen keren. Er zijn al gemeenten die een beleidsplan voor biodiversiteit hebben en landelijk is er het Deltaplan Biodiversiteitsherstel.

Wij roepen de gemeente Voorst op een beleidsplan voor het herstel van biodiversiteit te ontwikkelen en dat aan alle beleidsterreinen te verbinden. Niet alleen aan de Ruimtelijke Toekomstvisie, maar ook bijvoorbeeld aan het inkoop- en aanbestedingsbeleid.

 

Diversiteit kennen we niet alleen in de natuur, maar ook binnen onze samenleving. Dit maakt onze samenleving mooi, verrassend en volledig. Iedereen draagt daar bewust of onbewust een steentje aan bij. Maar deze diversiteit brengt ook met zich mee, dat er groepen mensen zijn die extra zorg of aandacht nodig hebben. Een deel van deze zorg en aandacht komt uit de directe omgeving, bijvoorbeeld door alle mantelzorgers en vrijwilligers. Maar ook de overheid en vooral de gemeente speelt hierbij een grote rol.

Een groep mensen die extra steun kan gebruiken, is bijvoorbeeld de groep mensen met financiële problemen. Deze mensen hebben door eigen toedoen of gewoon door domme pech schulden opgebouwd. Deze schulden hebben grote psychische en sociale gevolgen en het is vaak heel erg moeilijk om uit deze situatie te komen. Wij pleiten daarom voor een herziening van de huidige schuldhulpverlening, zodat deze mensen met schulden beter geholpen worden en sneller uit de problemen kunnen komen.

De kosten van de zorg zijn hoog en de stijgende kosten van de jeugdzorg resulteerden in een groot gat in de jaarrekening. Uiteraard willen we dat iedereen de beste zorg krijgt. Daarom zien we graag dat het zorggeld wordt geïnvesteerd in mensen en niet in stenen, zoals bijvoorbeeld Klein Twello.

 

Binnen ons ambtelijk apparaat kennen wij ook een grote diversiteit. Dit bepaalt ook mede het gezicht van onze gemeente. We hebben een zeer kundig ambtenarenapparaat met veel kennis, waarvan het grootste deel achter de schermen werkt. Maar wie geeft die persoonlijke noot als je op het gemeentehuis komt?  Wie kent het buitengebied van haver tot gort? En waar kunnen de mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt hun steentje bijdragen?

Wij pleiten dan ook voor het behoud van de huishoudelijke dienst en de buitendienst. Zoals wij allemaal ons steentje bijdragen aan onze diverse samenleving, moet ook de gemeente dit doen. Zij hoort door goed werkgeverschap zorg te dragen voor haar ambtenaren en een divers ambtenarenapparaat en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een kans te geven.

 

Diversiteit komen we ook tegen in onze politiek en dat is goed. Ieder heeft zijn of haar idealen en ideeën. Het is daarbij wel belangrijk om je af en toe eens te kunnen verplaatsen in idealen en ideeën van een ander. Probeer eens uit je eigen bubbel te kruipen en de gedachten van de ander te volgen.Misschien ga je dingen wel anders zien, maar het belangrijkste, dan krijg je meer inzicht in beweegreden van een ander en respect voor zijn of haar mening.

 

Dankzij onze diverse samenleving zijn er veel inwoners met kennis, inzichten en frisse ideeën en daar zou de gemeente meer gebruik van moeten maken. Zo is het Zonnepark in Klarenbeek door de inbreng van Klarenbekers een mooier en beter gedragen plan geworden.Het aanboren van deze kennis, inzichten en ideeën kan door aan te sluiten bij “a right to challenge”. Zo daagt de gemeente de inwoners van Voorst uit om mee te denken en initiatieven te ontplooien.

 Wie weet komt er wel iemand met een goed en betaalbaar alternatief voor PlusOV.

Bert Visser, fractievoorzitter PvdA-GroenLinks

17 juni 2019

Schijn van belangenverstrengeling

‘Ophitserij’

De raadsfractie van Gemeente Belangen reageerde dinsdag 11 juni wel heel erg krampachtig tijdens een ingelaste raadsvergadering. Die vergadering ging over ‘de schijn vanbelangenverstrengeling’, die wethouder Arjen Lagerweij had gewekt door een interview te geven aan de Stentor om zijn belangen als eigenaar van de Deventer Buitensociëteit in de Steenenkamer (gemeente Voorst) te verduidelijken. Verschillende leden van de GB-fractie beschuldigden de aanvragers van dit debat (PvdA-GroenLinks, Lijst Arend en Suelmann) in alle toonaarden van ophitserij en beschadiging van hun wethouder. Dat het echt alleen ging om de geloofwaardigheid van de politiek wilde GB gewoon niet geloven.

Wat was er aan de hand?

Omwonenden van de Buitensociëteit ondervinden steeds meer overlast (geluid, verkeer etc.) van deze horeca-instelling die een vergunning heeft voor bowlingbanen met de daarbij behorende horecavoorzieningen. Volgens de omwonende horen daar geen bruiloften, partijen en andere grootschalige feesten bij die volgens hen nu aan de orde van de dag zijn. Daarom hadden zij bij de gemeente Voorst vorig voorjaar een handhavingsverzoek ingediend. Normaal gaat wethouder Lagerweij daarover maar omdat hij eigenaar is van de Buitensociëteit werd afgesproken dat wethouder Lagerweij zich absoluut niet met de gang van zaken zou bemoeien. Wat de gemeente betreft moest alles aan de burgemeester worden overlaten en wat zijn bedrijf betreft zou zijn broer Lodewijk de honneurs waarnemen. Een correcte regeling.

Met een onafhankelijk gespreksleider werd eerst geprobeerd tot overeenstemming tussen bedrijf en omwonenden te komen. Na verloop van tijd bleek dat de Buitensociëteit naar de smaak van de omwonenden niet voldoende wilde doen om de overlast te beperken. Daarom werd in overleg met alle partijen besloten een onafhankelijk advocatenkantoor de juridische status van de vergunningen te laten onderzoeken. Noch omwonenden noch het bedrijf mochten zich met het onderzoek en de uitkomst daarvan bemoeien.

Toen echter bleek dat de uitkomst van het onderzoek voor de burgemeester aanleiding was een zogenoemde ‘vooraankondiging van een last onder dwangsom’naar de Buitensociëteit te sturen, belde de wethouder met de Stentor om een interview te geven.

Legalisatie

In dat interview (dat hij samen met zijn broer gaf) zei Lagerweij onder meer dat hij niet tegemoet wil komen aan de eis van de omwonenden dat zijn bedrijf stopt met de feesten. Daarvoor zijn die feesten financieel te belangrijk voor zijn bedrijf. Hij zei te willen toewerken naar legalisatie en heeft daartoe inmiddels bij de gemeente een verzoek ingediend om zijn horecavergunning uit te breiden naar categorie 3 zodat de omstreden feesten wel legaal kunnen worden gehouden.

De raadsvergadering van dinsdag 11 juni ging duidelijk alleen over dat interview en welke gevolgen dat zou hebben voor de schijn van belangenverstrengeling en welke gevolgen dat zou hebben voor de uiteindelijke beslissing. Het advies van het onafhankelijke advocatenkantoor lijkt de omwonenden in het gelijk te stellen maar de advocaat van de Buitensociëteit heeft daartegen inmiddels een zienswijze ingediend. Wie uiteindelijk gelijk krijgt wordt pas later beslist.

Onaangenaam verrast

Zoals burgemeester Penninx in de extra raadsvergadering vertelde was afgesproken dat de wethouder zich volledig afzijdig zou houden Hij was dan ook onaangenaam verrast toen bleek dat de wethouder zonder overleg contact met de Stentor had opgenomen. Pas helemaal aan het eind van de vergadering, toen ook de fractie van VVD/Liberaal 2000 te kennen had gegeven de handelswijze van Lagerweij af te keuren, gaf de wethouder toe dat het achteraf gezien niet erg verstandig van hem was geweest. Hij bood daarvoor zelfs zijn excuses aan. Had hij dat eerder in deze raadsvergadering gedaan dan was de motie van afkeuring (verworpen met 10 tegen 8 stemmen) wellicht niet nodig geweest. Het is dan vreemd dat de fractie van Gemeente Belangen onze fracties ervan beschuldigt als “ophitsers” te werk te zijn gegaan. Het ging immers alleen om de integriteit van het bestuur. Gevolg is wel dat het straks voor het college van B en W wel heel erg moeilijk wordt om de vergunning van de Buitensociëteit uit te breiden. Want hoe leg je het dan geloofwaardig uit dat er van vriendjespolitiek geen sprake is?

 

 

https://www.destentor.nl/deventer/dwangsom-dreigt-voor-wethouder-voorst-vanwege-illegale-feesten~a1014128/`)

Grote inspanningen buurt leiden tot compromis met Prowind

TWELLO – De Broekstraat in Klarenbeek krijgt een zonnepark waarmee zowel de buurt als initiatiefnemer Prowind kunnen leven. Geen 22 ha, zoals oorspronkelijk de bedoeling was, maar 13 ha en landschappelijk veel beter ingepast. Zoals woordvoerders van het buurtcomité al tijdens het RTG van 4 maart lieten weten is dit ‘eerder ondanks dan dankzij’ het college van B&W tot stand gekomen. En dat ging dan vooral over de start van alle onderhandelingen.

Het grootste probleem was het feit dat het college al in  een vroeg stadium de gemeenteraad min of meer dwong een zogenoemde voorlopige Verklaring Van Geen Bedenkingen af te geven. Daarmee kon de raad de plannen alleen nog maar afwijzen op basis van ruimtelijke ordenings argumenten. Met name dat laatste werd tijdens de raadsvergaderingen van juni en september (om het voorzichtig te zeggen) niet duidelijk naar voren gebracht. Bert Visser,voorzitter  van de fractie PvdA-GroenLinks, diende daarom een motie ‘van treurnis’ in. De bedoeling daarvan was een discussie op gang te brengen over het toe nu toe gevoerde Ja-mits-beleid.

Gevolg

Het gevolg van dat beleid is dat de omwonenden van dit soort plannen pas op de hoogte worden gesteld als de raad een uitgewerkt plan ter goedkeuring is voorgelegd. En als je dan als omwonende toch  nog enige inspraak wilt hebben moet je van goede huize komen en bereid zijn daar heel veel energie in stoppen. Dat is precies de reden dat de fractie van PvdA-GroenLinks er al jaren voor pleit ruim op tijd -dus voordat de uitgewerkte plannen bij de raad op tafel liggen- met de omwonenden te overleggen om te zien of er een compromis tot stand kan komen. Wethouder Arjen Lagerweij heeft zich echter steeds op het standpunt gesteld dat geen taak voor het college te vinden. De initiatiefnemer moest zelf maar met zijn buren gaan praten. Of dat ook gebeurde werd echter nooit gecontroleerd.

Nadat in september via moties het college werd gedwongen toch stappen te ondernemen om het overleg tussen Prowind en het buurtcomité op gang te helpen, kwam het college in actie. Gemakkelijk was dat zeker niet en daarom kreeg het college van alle fracties complimenten voor de inzet. Na een motie van de PvdA-Groenlinks beloofde de wethouder namens het college dat er nooit medewerking aan een nieuw park binnen een afstand van één kilometer zal worden verleend zonder eerst de raad om toestemming te vragen.

Lusten en lasten

Er blijven nog wel enkele open eindjes over waarover buurt en Prowind het wel eens denken te kunnen worden. Dat gaan dan met name over een  eerlijke verdeling van de lusten en  de lasten. Met andere woorden: hoe kunnen de Klarenbekers financieel mee profiteren.

Voor de omwonenden van het zonnepark dat bij de Oude Zutphenseweg (bij Schoneveld Breeding) is de toekomst nog veel meer onzeker. Daar moet nog een heleboel worden uitonderhandeld, Want daar wordt in de toekomst ook nog de bouw van een waterfabriek voorzien. Dat betekent dat dit stuk agrarisch gebied te zijner tijd een soort bedrijventerrein zal worden waarvoor dan het bestemmingsplan zal moeten worden gewijzigd. Voor dit gebied heeft de PvdA-GroenLinks middels een motie nog wel voor elkaar gekregen dat er niet binnen 75 meter van een woning zonnepanelen komen te staan (net als bij de Broekstraat). Ook zal het park niet meer dan maximaal 13 megawatt mogen leveren. Dat betekent dan  het aprk minder groot dan 12 hectare kan worden als er efficiëntere zonnepanelen kunnen wordem gebruikt. In dit geval wordt gedacht aan 9 ha.

College kiest  voor woningbouw in Twello-Noord

“Waarom houden we in Voorst nog gemeenteraadsvergaderingen als alles wordt beslist in de fractievergaderingen van Gemeente Belangen? “Die verzuchting slaakten enkele toehoorders maandag 12 februari tijdens de schorsing van de raadsvergadering waar werd gedebatteerd over het voorstel van B&W om voor een gebied aan de noordkant van Twello de zogenoemde Wet voorkeursrecht gemeenten (Wvg) van toepassing te verklaren.

De verzuchting werd veroorzaakt door het feit dat het college tegelijkertijd toestemming vroeg om (zonder vooraf de raad te raadplegen) jaarlijks vier miljoen euro te mogen uitgeven voor grondaankoop. PvdA-GroenLinks, Lijst Arend en VVD, die gezamenlijk een motie hadden ingediend, vreesden voor het blok te worden gezet als het college in een bepaald gebied voor vele miljoenen euro’s aan grond zou kopen. De raad heeft zich immers nog nooit uitgesproken over de plaats waar nieuwe woonwijken zouden moeten worden  gerealiseerd. Zo wil PvdA-Groenlinks dat ook wordt gekeken naar woningbouwmogelijkheden in Twello-Zuid. Volgens de VVD is het ook helemaal niet nodig om nu al zoveel geld beschikbaar te stellen. De wet biedt immers voldoende tijd om de raad om meer geld te vragen als een mogelijkheid tot koop zich zou voordoen.

Op basis van een voorlopig ‘dun rapportje’ had het college echter al een keus gemaakt, zo gaf wethouder Lagerweij volmondig toe toen de indieners van de motie te kennen gaven te willen wachten op het volledige onderzoek dat een Amsterdams adviesbureau doet naar de geschiktheid van de verschillende mogelijkheden. Het mocht allemaal niet baten. Ondanks de twijfels die er aanvankelijk leken te bestaan bij de fracties van D66 en en CDA stemde uiteindelijk de complete coalitie voor het voorstel van B&W inclusief het mandaat om jaarlijks vier miljoen te mogen uitgeven zonder de raad om toestemming te vragen.